تبلیغات
مرواریدهای سرخ مرواریدهای سرخ - پیامدهاى شهوت پرستى در كلام امیر مؤمنان على ( علیه السلام )
 

پیامدهاى شهوت پرستى در كلام امیر مؤمنان على ( علیه السلام )

نویسندگان: محمد هادی سرداری موضوع: مطالب روزانه، 

 

درباره پیامدهاى شهوت پرستى و پیروى از هواى نفس، تعبیرات دقیق، حساب شده و تكان دهنده اى در احادیث اسلامى دیده مى شود كه در این بحث تنها به كلام پیشواى متقیان حضرت على(علیه السلام) اشاره مى شود:

 

1 ـ امیر مؤمنان على (علیه السلام) مى فرمایند:«اُهْجُرُوا الشَّهَوَاتِ فَاِنَّهَا تَقودُكُمْ اِلى رُكُوبِ الذُّنُوبِ وَ الْتَهَجُّمِ عَلَى السَّیئاتِ; از شهوات سركش بپرهیزید كه شما را به ارتكاب انواع گناهان و هجوم بر معاصى مى كشاند».(1)

2 ـ این مسئله گاهى به قدرى شدید مى شود كه به كلّى دین انسان را برباد مى دهد; چنان كه در حدیث دیگرى مى فرمایند:«طاعَةُ الشَّهْوَةِ تُفْسِدُ الدِّینَ; فرمانبردارى از شهوات نفسانى، دین انسان را فاسد مى كند».(2)

3 ـ آن حضرت(علیه السلام) در تعبیر دیگرى مى فرمایند:« طَاعَةُ الْهَوى تُفْسِدُ الْعَقلَ; هواپرستى عقل انسان را فاسد مى كند».(3)

4 ـ در جاى دیگر مى فرمایند:«اَلْجَاهِلُ عَبْدُ شَهْوَتِهِ; انسان نادان بنده شهوت خویش است» (4); یعنى، انسان جاهل مثل برده خوار و ذلیلى است كه در برابر شهوت خویش، هیچ اختیارى از خود ندارد.

5 ـ در تعبیر دیگر مى فرمایند: «عَبْدُ الشَّهْوَةِ اسیرٌ لاَ یَنْفَكُّ اَسْرُهُ; برده شهوت چنان اسیر است كه هرگز روى آزادى را نخواهد دید».(5)

6 ـ آن حضرت(علیه السلام)در این كه سرانجام «شهوت پرستى»، رسوایى است، مى فرمایند:«حَلاوَةُ الشَّهْوَةِ یُنَغِّصُهَا عارُ الْفَضیحَةِ; شیرینى شهوت را ننگ رسوایى از میان مى برد».(6)

7 ـ در تعبیر دیگرى، شهوت پرستى را كلید انواع شرها مى دانند:«سَبَبُ الشَّرِّ غَلَبَةُ  الشَّهْوَةِ(7) سبب شرّ، غلبه شهوت است».

با توجه به این كه «الشرّ» با الف و لام جنس و به صورت مطلق ذكر شده است، معناى عموم را مى رساند كه این امر بیانگر آن است كه «شهوت پرستى»، سرچشمه تمام شرها و بدبختى هاست.

8 ـ در جاى دیگر ضمن اشاره به این نكته كه غلبه هوا و هوس، سبب بسته شدن راه هاى سعادت بشرى شده و او را در گمراهى نگاه مى دارد، مى فرمایند:«كَیْفَ یَسْتَطیعُ الهُدى مَنْ یَغلِبُهَا الهَوى; چگونه مى تواند انسان به هدایت برسد، در حالى كه هواى نفس بر او غالب گردیده است».(8)

9 ـ آن حضرت در سخن دیگرى، غلبه شهوات را باعث تضعیف شخصیت انسان مى دانند:«مَنْ زَادَت شَهْوَتُهُ قَلَّتْ مُرُوّتُهُ; كسى كه شهوات او فزونى یابد، شخصیت انسانى او كم مى شود».(9)

10 ـ در بیان دیگرى به این حقیقت اشاره مى كند كه راه بهشت، راه «شهوت پرستان» نیست: «مَن اِشْتَاقَ اِلَى الْجَنَّةِ سَلا عَنِ الشَّهَوَاتِ; كسى كه مشتاق بهشت باشد باید شهوت پرستى را فراموش كند».(10)

11 ـ در جاى دیگر این نكته را گوشزد مى كند كه حكمت و آگاهى با شهوت پرستى سازگار نیست: «لاتَسْكُن الْحِكْمَةَ قَلْباً مَعَ شَهوَة; حكمت و دانش در قلبى كه جاى شهوت پرستى است، ساكن نمى شود».(11)

پی نوشت ها:

1- غررالحكم، حدیث 2505.

2- شرح غررالحكم،حدیث 5985.

3- همان مدرك، حدیث 5983.

4- غررالحكم، حدیث 449.

5- غررالحكم، حدیث 6300.

6- غررالحكم، حدیث 4885.

7- شرح غررالحكم، حدیث 5533.

8- همان مدرك، حدیث 7001، صفحه 566 غررالحكم.

9- همان مدرك، حدیث 8022.

10- همان مدرك، حدیث 8591.

11- همان مدرك، حدیث 10915.

 

تعداد بازدیدهای این مطلب ::  بازدید

 

() نظرات