تبلیغات
مرواریدهای سرخ مرواریدهای سرخ - چرا قرآن سخن خداوند است ؟
 

چرا قرآن سخن خداوند است ؟

نویسندگان: احسان عباسی موضوع: مطالب روزانه،  قرآن و عترت، 

 


تاکید قرآن بر رعایت حرمت و حریم پیامبر (ص)

برخی از مواردی که در قرآن به عنوان رعایت حریم و حرمت نبوی مورد توجه قرار گرفته به شرح ذیل است :
1. تاکید بر آرام سخنی در برابر پیامبر (ص)
قرآن در دو مورد از عموم مردم و همه مسلمانان خواسته تا در برابر پیامبر (ص) به آرامی سخن بگویند و صدای خود را از صدای آن حضرت بالاتر نبرند و او را چنان که میان خود آنان رایج است صدا نکنند ، در سوره حجرات چنین آمده است :
« یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِی وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کجَهْرِ بَعْضِکمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمَالُکمْ وَأَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ إِنَّ الَّذِینَ یغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِک الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَی لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ إِنَّ الَّذِینَ ینَادُونَک مِنْ وَرَاءِ الْحُجُرَاتِ أَکثَرُهُمْ لَا یعْقِلُونَ وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّی تَخْرُجَ إِلَیهِمْ لَکانَ خَیرًا لَهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ » 
در این آیات با لحن تند و تهدید آمیزی از برخی از بادیه نشینان که بی ادبانه پیامبر را مورد خطاب قرار می دادند ، گلایه شده است و به آنان هشدارداده شده که تکرار این کار باعث حبط اعمال آنان خواهد شد .

از این آیه چهار نکته قابل استفاده است :


1. مومنان حق ندارند صدای خود را از صدای پیامبر بلند تر کنند یا آن را چنان که میانشان رسم است ، آشکار سازند . بنا بر این در این آیه تنها بالا بردن صدا در برابر پیامبر مورد نکوهش قرار نگرفته ، بلکه حتی خواسته شده که صدا را چنان که میان مردم رایج است ، آشکار نسازند.


2. بالا بردن صدا و آشکار ساختن آن در برابر پیامبر (ص) زمینه ساز حبط اعمال دانسته شده است . این امر از شدت میزان ناخرسندی خداوند از این رفتار حکایت دارد . زیرا در قرآن اموری همچون شرک به عنوان زمینه ساز حبط اعمال یاد شده است : « وَلَقَدْ أُوحِی إِلَیک وَإِلَی الَّذِینَ مِنْ قَبْلِک لَئِنْ أَشْرَکتَ لَیحْبَطَنَّ عَمَلُک وَلَتَکونَنَّ مِنْ الْخَاسِرِینَ»  


3. از کسانی که صدای خود را در برابر پیامبر (ص) پایین می آورند با ستایش فراوان و با عنوان کسانی که خداوند قلب آنان را آزموده و برای آنان مغفرت و پاداش عظیم در نظر گرفته ، یاد کرده است .


4. مجدداً با تکرار نکوهش کسانی که پیامبر (ص) را بی ادبانه صدا می کنند ، با عنوان کسانی که بیشترشان فاقد عقل اند ، یاد کرده و بر این نکته نیز تاکید کرده که انتظار آنان برایشان بهتر است .


در سوره مبارک نور نیز این دستور با تعبیری دیگر ، مورد تاکید قرار گرفته است آن جا که می فرماید : « لَا تَجْعَلُوا دُعَاءَ الرَّسُولِ بَینَکمْ کدُعَاءِ بَعْضِکمْ بَعْضًا قَدْ یعْلَمُ اللَّهُ الَّذِینَ یتَسَلَّلُونَ مِنْکمْ لِوَاذًا فَلْیحْذَرْ الَّذِینَ یخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یصِیبَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ » 


2. تاکید بر حرمت آزار پیامبر (ص)
قرآن گاه به صورت مطل آزار پیامبر را حرام اعلام کرده و برای کسی که مرتکب آن شود ، عذاب و عقوبت الاهی در دنیا و آخرت را وعده داده است چنان که در سوره احزاب در این باره می فرماید : «إِنَّ الَّذِینَ یؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمْ اللَّهُ فِی الدُّنْیا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُهِینًا»  
 

اما در برخی دیگر از آیات ضمن برشمردن موارد آزار پیامبر (ص) ، همگان را از ارتکاب آن بازداشته است .
آزار پیامبر (ص) گاه در رفتار و گفتار معاندان و مخالفان آشکار می شد . چنان که در جنگ بدر پس از تقسیم غنایم ، یکی از بیماردلان به پیامبر در باره عدم رعایت عدالت در تقسیم غنایم  اعتراض کرد .  خداوند در نکوهش این کار چنین فرمود : « وَمِنْهُمْ مَنْ یلْمِزُک فِی الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْهَا رَضُوا وَإِنْ لَمْ یعْطَوْا مِنْهَا إِذَا هُمْ یسْخَطُونَ وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَا آتَاهُمْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَیؤْتِینَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنَّا إِلَی اللَّهِ رَاغِبُونَ » 
 

چنان که پیداست خداوند در این آیه این دست از بیماردلان را نصیت کرده و به آنان اعلام کرده که اگر به تقسیم پیامبر (ص) رضایت دهند ، برای آنان بهتر است .
نیز در سوره توبه به آن دسته از منافقان و یهود که پیامبر را مورد آزار قرار داده و ایشان را بخاطر احترام به مخاطبان خود و تصدیق سخنان آنان «اذن» معرفی می کردند ، هشدار داده و عذاب دردناک به آنان وعده داده شده است :
 

« وَمِنْهُمْ الَّذِینَ یؤْذُونَ النَّبِی وَیقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَیرٍ لَکمْ یؤْمِنُ بِاللَّهِ وَیؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِینَ وَرَحْمَةٌ لِلَّذِینَ آمَنُوا مِنْکمْ وَالَّذِینَ یؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ »  
در برخی دیگر از آیات مسلمانان بخاطر ارتکاب برخی از کارها که باعث آزار پیامبر (ص) می شود ، مورد نکوهش قرار گرفته اند .


یکی از گویاترین پیام ها در این باره در سوره احزاب منعکس شده است آن جا که می فرماید :
« یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُیوتَ النَّبِی إِلَّا أَنْ یؤْذَنَ لَکمْ إِلَی طَعَامٍ غَیرَ نَاظِرِینَ إِنَاهُ وَلَکنْ إِذَا دُعِیتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِینَ لِحَدِیثٍ إِنَّ ذَلِکمْ کانَ یؤْذِی النَّبِی فَیسْتَحْی مِنْکمْ وَاللَّهُ لَا یسْتَحْی مِنْ الْحَقِّ وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِکمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِکمْ وَقُلُوبِهِنَّ وَمَا کانَ لَکمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا أَنْ تَنْکحُوا أَزْوَاجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَدًا إِنَّ ذَلِکمْ کانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِیمًا » 
 

نکات قابل استفاده از این آیه به شرح ذیل است :
1. مومنان بدون اجازه پیامبر (ص) حق ورود به خانه آن حضرت ندارند .
2. میهمانان مومن پیامبر (ص) به هنگام صرف غذا نباید چشم به ظرف ایشان بدوزند .
3. آنان پس از صرف غذا باید خانه پیامبر (ص) را ترک کنند و نباید باب گفتگو و گپ را راه بیاندازند .
4. اموری از این دست باعث آزار پیامبر می شود ، اما از آن جا آن حضرت اهل شرم و آزرم است ، ناراحتی خود از این امر را به مومنان ابراز نی کند . اما از آن جا که حیا برای خداوند در بیان حق معنا ندارد ، خداوند مومنان را از تکرار این کار بازمی دارد .
5. مسلمانان به هنگام در خواست کالایی از همسران پیامبر (ص) باید از ورای پرده ای درخواست خود را اعلام کرده و آن کالا را دریافت کنند . خداوند رعایت این رفتار را برای حفظ پاکی دل آنان و همسران پیامبر (ص) لازم می داند . از این که در ادامه آیه ازدواج با همسران پیامبر برای همیشه حرام اعلام شده ، می توان برداشت کرد که تاکید بر مواجهه نشدن مستقیم با همسران پیامبر (ص) و اعلام همگرایی این کار با پاکی دل ، برای جلوگیری از این آفت بوده که مبادا این مواجهه با نوعی کشش قلبی همراه شود . همان گونه که مردان و زنان در برخورد مستقیم با یکدیگر در معرض این آسیب قرار دارند .  
6. در این آیه تصریح شده که ازدواج با همسران پیامبر (ص) برای همیشه بر مسلمانان حرام است . یعنی آنان حتی پس از فوت پیامبر (ص) حق ندارند با یکی از همسران آن حضرت ازدواج کنند .


آیاتی که در آنها بر رعایت حرمت و حریم پیامبر (ص) تاکید شده از دو جهت دلالت بر آن دارد که قرآن نمی تواند ساخته و پرداخته پیامبر باشد :


1. در متن عموم این دست از آیات تاکید بر اطاعت از پیامبر (ص) از سوی خداوند اعلام می شود . یعنی در این آیات این خداوند است که از مردم و مومنان می خواهد تا از پیامبر به طور کامل اطاعت کنند . ادعای آن که صاحب این سخنان پیامبر (ص) است با ظاهر آیات در تعارض است .

به این آیه توجه کنید : « فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ یؤْمِنُونَ حَتَّى یحَكِّمُوكَ فِیما شَجَرَ بَینَهُمْ ثُمَّ لاَ یجِدُوا فِی أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَیتَ وَیسَلِّمُوا تَسْلِیماً»  ظاهر و بلکه صریح آیه آن است که اطاعت بی چون و چرا از داوری پیامبر (ص) نشان ایمان مردم به خداوند است . در آغاز آیه عبارت : « فَلاَ وَرَبِّكَ» آمده که کاملاً پیداست آیه حکایت گر گفتگوی خداوند با پیامبر است . یعنی این خداوند است که می گوید : ای پیامبر سوگند به پروردگارت ، آنان ایمان نیاوردند مگر آن که تو را در مشاجرات خود داور قرار داده و از داوری تو حتی در دل خود ناخشنود نباشند .
 

در آیه « إِنَّ الَّذِینَ یؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمْ اللَّهُ فِی الدُّنْیا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُهِینًا»  پیش از آن که سخن از آزار پیامبر (ص) به میان آید ، از آزار خداوند گفتگو شده و به آنان لعنت خداوند و عذاب پست  وعده داده شده است . اگر صاحب این سخن پیامبر باشد ، اولاً : چرا از آزار خداوند سخن به میان آورده است ؟! ثانیاً : چرا به جای آن که بگوید : « إِنَّ الَّذِینَ یؤْذُونَنی » از تعبیر « إِنَّ الَّذِینَ یؤْذُونَ رَسُولَهُ » بهره جست ؟! ثالثاً : چرا به جای آن که در باره آزار دهندگان از خود مایه بگذارد ، یکسره از لعنت و عذاب خداوند سخن می گوید ؟! 


2. قراینی در این آیات وجود دارد که شبهه تولید این سخنان از سوی پیامبر را منتفی می سازد . به عنوان مثال در آیه « یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُیوتَ النَّبِی إِلَّا أَنْ یؤْذَنَ لَکمْ إِلَی طَعَامٍ غَیرَ نَاظِرِینَ إِنَاهُ وَلَکنْ إِذَا دُعِیتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِینَ لِحَدِیثٍ إِنَّ ذَلِکمْ کانَ یؤْذِی النَّبِی فَیسْتَحْی مِنْکمْ وَاللَّهُ لَا یسْتَحْی مِنْ الْحَقِّ » از مونان خواسته شده که پس از صرف غذا پراکنده شده و باب گفتگو را باز نکنند که این کار باعث آزار پیامبر می شود . آن گاه اعلام می کند که پیامبر (ص) اهل شرم و حیا است ، اما خداوند از بیان این امور حیا ندارد .
 

با فرض استناد قرآن به کلام پیامبر ، تصدیق این گزاره مستلزم تکذیب آن خواهد بود . به عبارت روشن تر اگر قرار باشد قرآن را سخن پیامبر بدانیم ، و پیامبر خود را اهل شرم معرفی می کند که بر اساس آن نمی تواند به مسلمانان بگوید که پس از صرف غذا خانه مرا ترک کنید ، پس چرا در این سخن از مردم می خواهید که خانه شما را ترک کنند ؟!
این استدلال را با زبان ساده تری بیان می کنیم :


فرض کنیم قرآن همان سخن پیامبر است و پیامبر خود در این کتاب را اهل شرم و حیا معرفی می کند و اعلام می دارد که یکی از آثار این شرم  حیا آن است که وقتی مسلمانان به خانه ایشان می آمدند و پس از صرف غذا باب گفتگو را باز می کردند ، پیامبر برغم ناراحتی از این رفتار ، هیچ گاه ناراحتی خود را به آنان ابراز نمی کرد و از آنان نمی خواست که خانه ایشان را ترک کنند .
  حال اگر در برابر ، چنین اعلامی و درست در همان جمله ای که پیامبر خود را اهل شرم معرفی می کند و نه در گفتاری دیگر ، به مسلمانان اعلام می کند که درنگ آنان در خانه پیامبر پس از صرف غذا باعث آزار ایشان می شود و آنان باید خانه پیامبر را ترک کنند . چنین درخواستی دیگر جایی برای اهل آزرم دانستن پیامبر باقی نمی گذارد .
پس یا باید گفت که پیامبر (ص) اهل شرم هست که در این صورت نباید از مسلمانان خواسته شود که پس از صرف غذا خانه ایشان را ترک کنند و یا با باید گفت که پیامبر (ص) اهل شرم نیست که در این صورت درخواست ترک خانه پس از صرف غذا قابل توجیه خواهد بود ، اما دیگر نمی توان پیامبر را اهل شرم دانست و او نیز بسان خداوند خواهد بود که بی پرده در باره این دست از امور به صراحت ابراز نظر می کند .

 

برچسب ها: قرآن سخن خداوند، از کجا بدانیم، از کجا بدانیم قرآن سخن خداوند، چرا قرآن سخن خداوند، آیا قرآن سخن خداوند، قرآن، وحی، پیامبر، حضرت محمد، حرمت و حریم پیامبر، انبیا، اطاعت از پیامبر، سخنان پیامبر، متن قرآن، ترجمه قرآن، تفکر، آیات قرآن، آیه، نور، خدا، تعارض، اطاعت، شرک، قیامت،  

تعداد بازدیدهای این مطلب ::  بازدید

 

() نظرات